اين عشق ما ندني
اين شعر بودني
اين لحظه هاي با تو نشستن
سرودني ست
اين لحظه هاي نا ب
در لحظه هاي بي خودي و مستي
شعر بلند حافظ تو
شنودني ست
اين سر نه مست باده
اين سر كه مست دو چشم سياه توست
اينك به خاك پاي تو مي سايم
كاين سر به خاك پاي تو با شوق سودني ست
تنها تو را ستودم
آنسان ستودمت كه بدانند مردمان
محبوب من به سان خدايان ستودني ست
من پاكباز عاشقم از عاشقان تو
با مرگ آزماي
با مرگ اگر كه شيوه تو آزمودني ست
اين تيره روزگار
در پرده غبار دلم را فروگرفت
تنها به خنده
گرد و غبار از دل ِ تنگم زدودني ست
در روزگار هر كه ندزديد مفت باخت
من نيز مي ربايم
اما چه ؟
بوسه؛ بوسه از آن لب ربودني ست
بگشاي در به روي من و عهد ِ عشق بند
كاين عهد بستني ؛اين در گشودني ست
اين شعر خواندني
اين شعر ماندني
اين شور بودني
اين لحظه هاي پرشور
اين لحظه هاي ناب
اين لحظه هاي با تو نشستن
سرودني ست
حمید مصدق
