دشتها آلوده ست
در لجنزار گل لاله نخواهد روييد
در هوای عفن آواز پرستو به چه كارت آيد ؟
فكر نان بايد كرد
و هوايی كه در آن
نفسی تازه كنيم
گل گندم خوب است
گل خوبی زيباست
اي دريغا كه همه مزرعه دلها را
علف هرزه كين پوشانده ست
هيچكس فكر نكرد
كه در آبادی ويران شده ديگر نان نيست
و همه مردم شهر
بانگ برداشته اند
كه چرا سيمان نيست
و كسی فكر نكرد
كه چرا ايمان نيست
و زمانی شده است
كه به غير از انسان
هيچ چيز ارزان نيست