نمی شود که نسوزد ، نمی شود... فرهاد

منی که روز و شبم را خیال می بافم

بیا ببین ! همه شیرین شدند اطرافم

در این زمانه که لیلا نگاه می خواهد

چه عاشقی!؟ دل ِ مجنون گناه می خواهد

گذشت قصّه ی گرگی که گله را می بُرد

و از خزانه ی چوپان فقط کتک می خورد

گذشت مصرف داروی عاشقی ، دکتر

نمی دهد دهنم بوی عاشقی ... دکتر

به پیچ هرزه ی من نسخه ای بپیچانید

وَ استفاده کنید از هرآنچه می دانید

کسی که مثل خودم ادّعاست ، می گوید

تمام ِ عاطفه ها مرده ! راست می گوید

نشد که « من » کَمَکی هم به « ما » بیندیشم

آهای کرم به ظاهر قشنگ ابریشم

درون ِ وزن ِ وقیحانه ات ، همیشه بلول

لجن ، لجن ، فعلاتن ، لجن ، لجن ، مفعول

کنار جوب ِ خیابان ، فروش خواهد رفت

تنی که شخصیتش زیر دوش خواهد رفت

بیا ببین ! همه عاشق شدیم ، اینجوری

دوباره مثل ِ شقایق شدیم ، اینجوری

سیاه ، سینه و دستی که شُسته در خون است

برای بردن ِ لذت ، (( دو روز )) مجنون است

دلم برای دو چشمی که از خودش افتاد

نمی شود که نسوزد ، نمی شود ، فرهاد

یاسر قنبرلو